MKV

MKV hakkında bilinmesi gereken en işe yarar şey şu: görüntünün nasıl sıkıştırıldığını o söylemez. O iş kodeğin işidir — H.264, HEVC, AV1 — ve aynı kodek, görüntünün tek biti değişmeden bir MP4’ün, bir MKV’nin ya da bir WebM’in içinde durabilir. Kapsayıcı parçaların nasıl etiketlendiğine, hangi sırada durduğuna ve nasıl bulunduğuna karar verir; parçaların ne olduğuna kodek.

Matroska’nın asıl marifeti, aynı anda çok sayıda parça taşıyabilmesi. Tek bir dosya filmi, orijinal ses izini, dublajı, yorum kaydını, sekiz dilde altyazıyı, bölüm işaretlerini, kapak görselini ve altyazıların yazarının istediği gibi görünmesi için gereken yazı tiplerini birlikte tutabilir. Arşivlik her şeyin varsayılanı olması bundan: bir Blu-ray, onu Blu-ray yapan parçaları çöpe atmadan tek bir MKV’ye taşınabilir.

Kullanımı bedava, arkasında patent havuzu yok ve yirmi yıldır açıkça yayımlanan, kararlı bir şartnamesi var. Bunların hiçbiri Apple’ı ikna etmedi.

Apple’ın medya katmanı yalnızca Apple’ın desteğini yazdığı kapsayıcıları okur: MP4, MOV, M4V, 3GP ve birkaç ses biçimi. Matroska bunların arasında değil, hiç olmadı. Değiştirilecek bir ayar ya da kurulacak bir kodek de yok; çünkü eksik olan şey kodek değil — sistemde bir Matroska dosyasının nasıl dizildiğini bilen kod hiç yok.

Dolayısıyla iş, çözme aşamasına gelmeden bitiyor. Dosyalar uygulaması dosyayı gösterir, önizleme reddeder, Mac’te QuickTime Player “bu bir film dosyası değil” der. İçerideki görüntü, aynı cihazın gün boyu donanımda çözdüğü sıradan bir H.264 olabilir. Oraya kadar hiç gelinmez.

Bir MKV’yi dönüştürmenin çoğu zaman neredeyse anında bitmesi de bundan. İçerideki izler MP4’ün kabul ettiği izlerse hiçbir şeyin yeniden kodlanması gerekmez: parçalar çıkarılıp yeni kapsayıcıda yeniden etiketlenir. Bu işleme remux denir ve disk hızında çalışır. Yarım saat süren bir dönüştürme, gerek yokken görüntüyü yeniden kodlamış bir dönüştürmedir.