FLV

FLV, Flash’ın sıradan bir web sunucusundan akıtabileceği ve tamamı gelmeden oynatmaya başlayabileceği bir şeye ihtiyacı olduğu için vardı. Yapısı basit bir etiketli parça dizisi — burada görüntü, şurada ses, ara sıra meta veri — ve dosyanın tam olmasını ya da önceden dizinlenmesini şart koşmuyor.

Dönemi için doğru cevaptı; 2003 ile 2013 arasındaki neredeyse her video sitesinin FLV sunması bundan. Geriye devasa bir arşiv kaldı: dersler, sunumlar, kayıtlar, kişisel koleksiyonlar — hepsi modern hiçbir şeyin açmadığı bir kapsayıcıda.

İyi haber, bu arşivin çoğunun 2008’den yeni olması. O tarihten sonraki dosyalar neredeyse her zaman H.264 görüntü ve AAC ses taşır — yani tam olarak bir MP4’ün kabul ettiği izleri.

Bir kapsayıcının içindeki izler zaten hedef kapsayıcının kabul ettiği izlerse, dönüştürmek yalnızca kabı değiştirmek demektir — görüntü ve ses okunur ve tek bir kareye dokunulmadan yeni bir dosyaya yazılır. Buna remux denir ve diskin becerdiği hızda çalışır. Bir saatlik FLV, birkaç saniyede MP4 olur.

İstisna eski dosyalar. Sorenson Spark ve VP6 görüntünün ya da Nellymoser sesin bir MP4’te yeri yok; bunların gerçekten yeniden kodlanması gerekir — daha yavaş ve kalite bedeliyle. Hangisiyle karşı karşıya olduğunu anlamanın hızlı yolu: dosya kabaca 2008 öncesindense ya da erken dönem web videosuna benziyorsa yavaş yolu bekle.

Ya da soruyu tümden atla. Kendi çözücü katmanı olan bir oynatıcı FLV’yi VP6’sıyla birlikte olduğu gibi açar ve hiçbir şey dönüştürmez.