M3U

Biçim, bir biçimin olabileceği kadar basit. Her girdi iki satır: #EXTINF ile başlayıp adı veren biri ve adresi veren diğeri. Geri kalan her şey — logolar, kanal numaraları, oynatıcıda kategoriye dönüşen gruplar — sonradan, insanların #EXTINF satırına koymakta anlaştığı özellikler olarak geldi. Hiçbir standart kurumu bunların hiçbirini onaylamadı.

M3U dosyalarının bu kadar birbirini tutmaması da o gayriresmîlikten. Bir sağlayıcı group-title="Sports" yazar, bir başkası group-title="SPOR", üçüncüsü hiç yazmaz ve oynatıcının tahmin etmesini bekler. IPTV’yi iyi kotaran bir oynatıcı, aslında çok sayıda kötü yazılmış M3U görmüş bir oynatıcıdır.

M3U8 karışıklığını da netleştirelim: oradaki 8, UTF-8 metin kodlamasını gösterir, başka bir şeyi değil. Her HLS listesi bir M3U8’dir; ama her M3U8 HLS değildir — UTF-8 kaydedilmiş bir IPTV kanal listesi de .m3u8’dir ve parçalı yayınla hiçbir ilgisi yoktur.

Sağlayıcı listeleri, biçimin hiç öngörmediği bir şekilde büyüdü. 2010’da birkaç yüz satır olan bir dosya, bugün büyük bir sağlayıcıda yüz binlerce girdi ve yüzlerce megabayt metin.

Bunu okumanın kolaycı yolu — dosyayı belleğe al, ayrıştır, sonucu tut — çok daha önce çöker. 200 MB’lık bir listeyi böyle ayrıştırmak, bir iPhone’un kaldıramayacağı bir bellek sıçraması demektir; iOS da beklemek yerine uygulamayı kapatır. Bu kadar çok IPTV uygulamasının büyük bir sağlayıcıda çökmesinin sebebi bu.

İşe yarayan yaklaşım listeyi hiç bellekte tutmamak: diskten parça parça oku, her kanalı ayrıştırdıkça doğrudan bir veritabanına yaz ve ekranı o veritabanından sayfala. FoxDL, iki milyon kanallık 485 MB’lık bir listeyle ölçüldü — 123 saniyede içe aktarma, 9 MB ek bellek, ilk sayfayı çizmesi 4 milisaniye, bütün listede arama 400 milisaniye. Bu sayılar yalnızca kolaycı yaklaşımın onlara hiç yaklaşamayacak olması yüzünden ilginç.